بدرود حيات گفت و پيكرش به قم منتقل و در مسجد بالاسر حرم حضرت معصومه عليها السّلام به خاك سپرده شد . « 1 » پدرش مرحوم آيت اللّه ميرزا جعفر آشتيانى ، از بزرگان شاگردان ميرزاى آشتيانى و در علم و ادب در زمان خود سرآمد ، و در تمام شعب علوم عقلى و نقلى داراى رتبه‌اى بلند و مقامى عالى بود . وى ، در حكمت و فلسفه از حكيم جلوه ، آقا على مدرس حكيم و آقا محمّد رضا قمشه‌اى بهره برده بود . « 2 » وفات سرانجام ، آن فقيه بزرگ و پيشواى ؟ ؟ شيعه ، پس از عمرى سرشار از توفيق و آكنده از خدمات دينى ، علمى و اجتماعى در 71 سالگى و در تاريخ 28 جمادى الاولى 1319 ه . ق ، در تهران به هنگام خواندن زيارت جامعهء كبيره ، بدرود حيات گفت و به مواليان طاهرينش پيوست . پيكر پاكش را پس از تشييعى مفصل و با شكوه به سوى حرم حضرت عبد العظيم حسنى عليه السّلام حركت دادند و در مقبره‌اى به رسم امانت به خاك سپردند . فرزندش آيت اللّه شيخ مرتضى آشتيانى مىگويد : هنگامى كه پدرم از دنيا رفت ، خواستم او را به نجف اشرف حمل نمايم . اما به دليل شرايط نامساعد ، لاجرم او را در مقبره‌اى از مقابر حضرت عبد العظيم به امانت سپرديم . و پس از هشت ماه ، وقتى كه قبرش را شكافتيم تا به نجف اشرف حمل كنيم ، با كمال تعجب ديديم جسد شريفش هيچ تغييرى نكرده و حتى ورم پاى چپش كه به هنگام فوت ، متورم بود تخفيف نيافته و مثل اول است . بنابراين بدن را با همان شرايط به نجف انتقال داديم و در مقبرهء مرحوم آيت اللّه شيخ جعفر شوشترى كه

--> ( 1 ) . واعظ خيابانى ، علماى معاصرين ، صص 257 - 258 ؛ موسوى بجنوردى ، دائرة المعارف بزرگ اسلامى ، ج 1 ، صص 409 - 410 ؛ رازى ، مشاهير دانشمندان ، ج 4 ، ص 367 . ( 2 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ج 1 ، ص 275 ؛ واعظ خيابانى ، علماى معاصرين ، ص 258 .